Spory dotyczące kredytów złotowych opartych o WIBOR coraz częściej trafiają do sądów. Choć ich skala nadal nie dorównuje sprawom frankowym, ostatnie miesiące przyniosły pierwsze istotne rozstrzygnięcia, które pokazują, w jakim kierunku może rozwijać się orzecznictwo.
Dodatkowo wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r. (C-471/24) znacząco uporządkował podejście do tych spraw.
Wniosek jest jeden:
👉 to nie sam WIBOR jest dziś głównym problemem – lecz sposób, w jaki został zastosowany w umowie kredytowej

Co badają dziś sądy w sprawach WIBOR?
Analiza najnowszych wyroków pokazuje wyraźny trend – sądy koncentrują się przede wszystkim na:
-
obowiązkach informacyjnych banku,
-
przejrzystości klauzul oprocentowania,
-
rzeczywistej wiedzy przekazanej kredytobiorcy przy zawieraniu umowy.
To podejście jest spójne z kierunkiem wyznaczonym przez TSUE – kontroli podlega umowa, a nie sam wskaźnik referencyjny.
Przykłady z praktyki – najnowsze wyroki sądów
1. SO w Suwałkach (wyrok z 22.01.2025 r., I C 332/24)
W tej sprawie sąd poszedł najdalej – ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu i pożyczki.
Z uzasadnienia wynika, że kluczowe znaczenie miały:
-
brak realnego wpływu konsumenta na treść umowy,
-
wykorzystanie wzorca umownego banku,
-
naruszenie równowagi kontraktowej stron.
Sąd podkreślił również, że działanie banku może być sprzeczne z dobrymi obyczajami, jeśli prowadzi do niedoinformowania klienta lub wykorzystania jego niewiedzy.
👉 To ważny sygnał: nawet w kredytach złotowych możliwe jest podważenie całej umowy – ale tylko w określonych okolicznościach.
2. SO w Jeleniej Górze (wyrok z 20.11.2025 r., I C 383/24)
W tej sprawie kredytobiorcy zakwestionowali klauzule dotyczące WIBOR i domagali się zwrotu części odsetek.
Kluczowe zarzuty dotyczyły tego, że bank:
-
nie wyjaśnił mechanizmu ustalania WIBOR,
-
nie wskazał czynników wpływających na jego wysokość,
-
nie przedstawił skali ryzyka wzrostu oprocentowania.
Sąd ustalił także, że:
-
umowa była oparta na wzorcu,
-
brak było realnych negocjacji,
-
proces zawarcia umowy nie obejmował pełnego wyjaśnienia ryzyk.
👉 Sprawa ta dobrze pokazuje, że centrum sporu stanowi dziś jakość informacji przekazanej klientowi, a nie sama konstrukcja WIBOR.
3. SR w Grodzisku Mazowieckim (wyrok z 10.04.2025 r., I C 529/24)
W tej sprawie kredytobiorcy dochodzili m.in. zwrotu prowizji, powołując się na przepisy o kredycie konsumenckim i abuzywność postanowień umownych.
Sąd ustalił, że:
-
oprocentowanie opierało się na WIBOR 3M + marża,
-
kredytobiorcy podpisali oświadczenia o ryzyku,
-
jednak nie zostali w pełni poinformowani o mechanizmie działania oprocentowania.
Co szczególnie istotne, sąd wskazał:
👉 samo podpisanie oświadczenia o ryzyku nie oznacza, że bank prawidłowo wypełnił obowiązki informacyjne
Wyrok TSUE (12.02.2026) – dlaczego zmienia zasady gry?
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 12 lutego 2026 r. (C-471/24) ma kluczowe znaczenie dla wszystkich spraw WIBOR.
Trybunał wskazał, że:
-
nie można podważać samego wskaźnika WIBOR ,
-
wskaźnik WIBOR od 1 stycznia 2018 r. podlega regulacji unijnej (rozporządzenie BMR),
-
natomiast można badać klauzule umowne i ich abuzywność.
👉 W praktyce oznacza to:
-
koniec sporów o wadliwość samego wskaźnika WIBOR w zakresie umów zawartych po 1.01.2018 r.,
-
początek sporów o transparentność umowy i rzetelność banku w przekazaniu konsumentom informacji o wskaźniku WIBOR.
Co to oznacza dla kredytobiorców?
Połączenie orzecznictwa krajowego i wyroku TSUE prowadzi do jednego wniosku:
👉 każda sprawa zależy od treści konkretnej umowy i okoliczności jej zawarcia.
Największe znaczenie mają dziś:
-
sposób przedstawienia ryzyka,
-
dokumenty i informacje przekazane przed podpisaniem umowy,
-
realne zrozumienie zasad kredytu przez klienta.
Czy warto analizować swoją umowę?
Zdecydowanie tak – zwłaszcza jeśli:
-
kredyt był przedstawiany jako całkowicie bezpieczny,
-
nie otrzymałeś wyraźnych i jasnych informacji o możliwym wzroście rat,
-
nie wyjaśniono Ci, jak działa wskaźnik WIBOR,
-
podpisywanie dokumentów odbyło po pobieżnym zapoznaniu zasad udzielenia kredytu i bez szczegółowego ich omówienia.
👉 W takich przypadkach mogą istnieć podstawy do zakwestionowania umowy lub jej części.
Pierwszy krok – analiza prawna
Sprawy kredytu oprartego o WIBOR nie są jeszcze tak szeroko omówione jak sprawy kredytów waloryzowanych do waluty obcej.
Dlatego kluczowe jest:
✔️ przeanalizowanie umowy
✔️ sprawdzenie dokumentów sprzedażowych
✔️ ocena, czy bank spełnił obowiązki informacyjne
Sprawdź swoją umowę
Jeśli masz kredyt oparty o WIBOR i chcesz wiedzieć, czy:
-
Twoja umowa zawiera klauzule niedozwolone,
-
bank działał zgodnie z prawem,
-
masz szanse na dochodzenie roszczeń
👉 skontaktuj się ze mną i zleć analizę umowy.
Podsumowanie
Najnowsze wyroki pokazują jasno:
✔️ sądy badają sposób działania banków, nie sam WIBOR,
✔️ kluczowe są: transparentność i informacje przekazane klientowi,
✔️ możliwe są korzystne rozstrzygnięcia – ale tylko w niektórych sprawach.
Dlatego zamiast opierać się na ogólnych przekazach medialnych, warto odpowiedzieć na jedno pytanie:
👉 czy Twoja konkretna umowa została zawarta w sposób uczciwy i przejrzysty?


