18 marca 2026 Piotr Szymczyk

WIBOR w sądach – co wynika z najnowszych wyroków i czy warto analizować swoją umowę?

Spory dotyczące kredytów złotowych opartych o WIBOR coraz częściej trafiają do sądów. Choć ich skala nadal nie dorównuje sprawom frankowym, ostatnie miesiące przyniosły pierwsze istotne rozstrzygnięcia, które pokazują, w jakim kierunku może rozwijać się orzecznictwo.

Dodatkowo wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r. (C-471/24) znacząco uporządkował podejście do tych spraw.

Wniosek jest jeden:
👉 to nie sam WIBOR jest dziś głównym problemem – lecz sposób, w jaki został zastosowany w umowie kredytowej


Co badają dziś sądy w sprawach WIBOR?

Analiza najnowszych wyroków pokazuje wyraźny trend – sądy koncentrują się przede wszystkim na:

  • obowiązkach informacyjnych banku,

  • przejrzystości klauzul oprocentowania,

  • rzeczywistej wiedzy przekazanej kredytobiorcy przy zawieraniu umowy.

To podejście jest spójne z kierunkiem wyznaczonym przez TSUE – kontroli podlega umowa, a nie sam wskaźnik referencyjny.


Przykłady z praktyki – najnowsze wyroki sądów

1. SO w Suwałkach (wyrok z 22.01.2025 r., I C 332/24)

W tej sprawie sąd poszedł najdalej – ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu i pożyczki.

Z uzasadnienia wynika, że kluczowe znaczenie miały:

  • brak realnego wpływu konsumenta na treść umowy,

  • wykorzystanie wzorca umownego banku,

  • naruszenie równowagi kontraktowej stron.

Sąd podkreślił również, że działanie banku może być sprzeczne z dobrymi obyczajami, jeśli prowadzi do niedoinformowania klienta lub wykorzystania jego niewiedzy.

👉 To ważny sygnał: nawet w kredytach złotowych możliwe jest podważenie całej umowy – ale tylko w określonych okolicznościach.


2. SO w Jeleniej Górze (wyrok z 20.11.2025 r., I C 383/24)

W tej sprawie kredytobiorcy zakwestionowali klauzule dotyczące WIBOR i domagali się zwrotu części odsetek.

Kluczowe zarzuty dotyczyły tego, że bank:

  • nie wyjaśnił mechanizmu ustalania WIBOR,

  • nie wskazał czynników wpływających na jego wysokość,

  • nie przedstawił skali ryzyka wzrostu oprocentowania.

Sąd ustalił także, że:

  • umowa była oparta na wzorcu,

  • brak było realnych negocjacji,

  • proces zawarcia umowy nie obejmował pełnego wyjaśnienia ryzyk.

👉 Sprawa ta dobrze pokazuje, że centrum sporu stanowi dziś jakość informacji przekazanej klientowi, a nie sama konstrukcja WIBOR.


3. SR w Grodzisku Mazowieckim (wyrok z 10.04.2025 r., I C 529/24)

W tej sprawie kredytobiorcy dochodzili m.in. zwrotu prowizji, powołując się na przepisy o kredycie konsumenckim i abuzywność postanowień umownych.

Sąd ustalił, że:

  • oprocentowanie opierało się na WIBOR 3M + marża,

  • kredytobiorcy podpisali oświadczenia o ryzyku,

  • jednak nie zostali w pełni poinformowani o mechanizmie działania oprocentowania.

Co szczególnie istotne, sąd wskazał:

👉 samo podpisanie oświadczenia o ryzyku nie oznacza, że bank prawidłowo wypełnił obowiązki informacyjne


Wyrok TSUE (12.02.2026) – dlaczego zmienia zasady gry?

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 12 lutego 2026 r. (C-471/24) ma kluczowe znaczenie dla wszystkich spraw WIBOR.

Trybunał wskazał, że:

  • nie można podważać samego wskaźnika WIBOR ,

  • wskaźnik WIBOR od 1 stycznia 2018 r. podlega regulacji unijnej (rozporządzenie BMR),

  • natomiast można badać klauzule umowne i ich abuzywność.

👉 W praktyce oznacza to:

  • koniec sporów o wadliwość samego wskaźnika WIBOR w zakresie umów zawartych po 1.01.2018 r.,

  • początek sporów o transparentność umowy i rzetelność banku w przekazaniu konsumentom informacji o wskaźniku WIBOR.


Co to oznacza dla kredytobiorców?

Połączenie orzecznictwa krajowego i wyroku TSUE prowadzi do jednego wniosku:

👉 każda sprawa zależy od treści konkretnej umowy i okoliczności jej zawarcia.

Największe znaczenie mają dziś:

  • sposób przedstawienia ryzyka,

  • dokumenty i informacje przekazane przed podpisaniem umowy,

  • realne zrozumienie zasad kredytu przez klienta.


Czy warto analizować swoją umowę?

Zdecydowanie tak – zwłaszcza jeśli:

  • kredyt był przedstawiany jako całkowicie bezpieczny,

  • nie otrzymałeś wyraźnych i jasnych informacji o możliwym wzroście rat,

  • nie wyjaśniono Ci, jak działa wskaźnik WIBOR,

  • podpisywanie dokumentów odbyło po pobieżnym zapoznaniu zasad udzielenia kredytu i bez szczegółowego ich omówienia.

👉 W takich przypadkach mogą istnieć podstawy do zakwestionowania umowy lub jej części.


Pierwszy krok – analiza prawna

Sprawy kredytu oprartego o WIBOR nie są jeszcze tak szeroko omówione jak sprawy kredytów waloryzowanych do waluty obcej.

Dlatego kluczowe jest:

✔️ przeanalizowanie umowy
✔️ sprawdzenie dokumentów sprzedażowych
✔️ ocena, czy bank spełnił obowiązki informacyjne


Sprawdź swoją umowę

Jeśli masz kredyt oparty o WIBOR i chcesz wiedzieć, czy:

  • Twoja umowa zawiera klauzule niedozwolone,

  • bank działał zgodnie z prawem,

  • masz szanse na dochodzenie roszczeń

👉 skontaktuj się ze mną i zleć analizę umowy.


Podsumowanie

Najnowsze wyroki pokazują jasno:

✔️ sądy badają sposób działania banków, nie sam WIBOR,
✔️ kluczowe są: transparentność i informacje przekazane klientowi,
✔️ możliwe są korzystne rozstrzygnięcia – ale tylko w niektórych sprawach.

Dlatego zamiast opierać się na ogólnych przekazach medialnych, warto odpowiedzieć na jedno pytanie:

👉 czy Twoja konkretna umowa została zawarta w sposób uczciwy i przejrzysty?